نقش رسانه های اجتماعی در دیپلماسی عمومی

تارا سانینشاین، معاون وزیر امور خارجه ایالات متحده برای دیپلماسی عمومی و امور عمومی می گوید، دیپلماسی عمومی برای این که در جهان امروزی به راستی تأثیرگذار باشد، به رسانه های اجتماعی نیاز دارد.

ساننشاین در سخنان  خود در پانزدهم اکتبر در مؤسسه صلح ایالات متحده در واشنگتن گفت: "اگر به این میدان پرتحرک نپیوندیم، مطرح نخواهیم بود. از همه مهمتر، ما فرصت یاری رساندن به شهروندان بیشتر و توانمند ساختن آنها و حمایت از مثبت ترین، فرآورترین و بلی، مسالمت آمیزترین خواسته هایشان را از دست خواهیم داد."

او گفت: "با مهار کردن رسانه های اجتماعی می توانیم به نفوذ و کیفیت دیپلماسی عمومی مان در همه جا عمق ببخشیم. ولی همچنین می توانیم به کسانی که بیشترین نیاز را به ان دارند دسترسی پیدا کنیم. من از کسانی صحبت میکه با چالش های جغرافیایی یا محدودیت های سیاسی دست به گریبانند."

ساننشاین گفت: "افراد بسیاری در جهان هستند که مشتاق تعامل با ما هستند. ولی ما هیچ راهی برای برقراری ارتباط مستقیم، حتی با تعداد کمی از آنها نداریم. فناوری مجازی ما را قادر می سازد تا مقیاس تعاملات خود را به طرز چشمگیری افزایش دهیم."

ساننشاین یکی از سخنرانان اصلی کنفرانس مؤسسه صلح ایالات متحده ، تحت عنوان "تبادل2.0 : علم تأثیرگذاری، ضرورت اجرایی" بود. این رویداد، سیاستگذاران، پژوهشگران، مربیان، و اجراکنندگان برنامه های "تبادل 2.0،" یک طرح های را فناوری که در دستور کار تبادلات آموزشی بین المللی جا داده شده، گردهم آورد.

ولی ساننشاین که سال ها پیش به عنوان یک روزنامه نگار "سنتی" کار می کرد، به وضوح گفت که رسانه های اجتماعی و فناوری های نوین ارتباطی جایگزین فعل و انفعال های سنتی و رو در رو نخواهند شد.

او گفت: "صرفنظر از تکامل فناوری، هیچ چیز نمی تواند جانشین نشستن یک دانشجوی بازدید کننده سر میز شام در کنار خانواده میزبانش در خارج از کشور شود. هیچ چیز نمی تواند جای ملاقات های واقعی بین مردم و تعامل مستقیم آنها را بگیرد."

سانینشاین گفت، همه دانشجویان جهان نمی توانند به اینترنت و تبادلات مجازی دسترسی پیدا کنند. او گفت: "جا برای هر دوی آنها –تبادلات واقعی و مجازی- وجود دارد و می توان آنها را به طور قدرتمندی با هم به کار گرفت. ما به هر دو آنها نیاز داریم و باید در هر دوی آنها سرمایه گذاری کنیم."

او گفت، "تبادل 2.0" به عنوان بازوی فرعی دیپلماسی عمومی ایالات متحده عمل می کند زیرا می تواند روابطی را که در آغاز در میدان و توسط برنامه های تبادلی رو در رو ایجاد شده اند برقرار نگه دارد.

ساننشاین از راه اندازی واحد تبادلات مجازی در وزارت امور خارجه، که برای گشودن راه های ارتباط میان جوانان آمریکایی و جوانان در سرتاسر جهان طراحی شده است، خبر داد. در ماه نوامبر، این واحد یک نمایشگاه دانشگاهی مجازی بیست و چهار ساعته را میزبانی خواهد کرد که به نمایندگان نزدیک به دویست کالج و دانشگاه اجازه خواهد داد تا اطلاعاتی در باره نهادها و دانشجویان بالقوه ای که به ادامه تحصیل در ایالات متحده علاقه دارند، ارائه دهند.

او همچنین به این نکته اشاره کرد که وزارت امور خارجه اخیراً راه اندازی مجموعه ای از اردوگاه های فناوری را آغاز کرده است تا به جوانان در سرتاسر جهان مهارت های لازم جهان دیجیتال را بیاموزد. نخستین اردوگاه که در ماه اوت در واشنگتن برگزار شد، جوانان 18 تا 23 ساله از مصر، اندونزی، هند، غنا، کنیا، مالزی، موزامبیک، فیلیپین، روسیه، تایلند و ترکیه را در برمی گرفت. دو اردوگاه دیگر برای جوانان در پاکستان و بنگلادش برگزار شدند.

ساننشاین گفت: "ما هر چه بیشتر با مردم برای این که مولد و ثمربخش شوند و به خواستهاشان تحقق بخشند تعامل برقرار کنیم، امکان این که آنها آینده مشترکی را برای دستیابی به صلح و کامیابی دنبال کنند، بیشتر خواهد شد."

متن کامل سخنان تارا ساننشاین معاون وزیر امور خارجه در امور دیپلماسی عمومی و امور عمومی در موسسه صلح ایالات متحده در زمینه برنامه تبادل مجازی وب 2 به این قرار است:

شلدون، از شما برای معرفی محبت آمیزتان متشکرم. بعد از ظهر همگی شما به خیر. حضور در این ساختمان زیبا و صحبت با برخی از هوشمندترین مخاطبانی که ممکن است با آنها روبرو شوید، همواره برای من باعث خرسندی و افتخار بوده است. شما دقیقاً همان شرکایی هستید که ما برای گسترش عرصه فعالیت و افزایش میزان تاثیر برنامه تبادل مجازی خود به آنها نیاز داریم.

شلدون، شما به خاطر می آورید که جودیث مک هیل، که پیش از من این مسئولیت را بر عهده داشت، در آوریل سال 2011 در همین مکان در مورد برنامه تبادل مجازی 2.0 سخنرانی کرد.

در آن زمان من در ردیف نخست نشسته بودم و به سخنان او گوش می دادم.

همان گونه که معاون وزیر، مک هیل، در آن زمان گفت، تلاش ها و همکاری های بین دولتی دیگر پاسخگوی نیازها نیست. اگر ما می خواهیم که برنامه های تبادل بین شهروندان ما همچنان در فعالیت های دیپلماسی عمومی ما نقشی اساسی را ایفا کند، باید به دنبال راهکارهایی جدید باشیم. ما باید امکان گفتگو بین دولت ها و شهروندان و همچنین گفتگوی شهروندان با یکدیگر را فراهم کنیم. و یکی از بهترین روش های پیشبرد این گفتگوها استفاده از رسانه های اجتماعی و سایر فن آوری های ارتباطی مانند کنفرانس های ویدیویی از راه دور است.

من می خواهم یک نکته را به طور شفاف مشخص کنم: این یک فرایند برد- باخت نیست. ما قصد نداریم برنامه های تبادل و روابط سنتی و رو در روی خود را با ارتباطاتی دیجیتال جایگزین کنیم. هر اندازه که فن آوری های ما پیشرفت کند نیز هیچ چیز نمی تواند جایگزین حضور یک دانشجوی میهمان بر سر میز شام یک خانواده در کشوری خارجی شود. هیچ جایگزینی برای برخورد رو در رو و حقیقی بین مردم وجود ندارد.

ما همچنین نمی گوییم که ارتباطات آنلاین و تبادلات مجازی می تواند برای تمامی دانشجویان در سرتاسر جهان سودمند باشد. هر دو نوع تبادل مجازی و فیزیکی جایگاه خاص خود را دارد و می توانند به گونه ای موثر به تقویت یکدیگر کمک کنند. ما به هر دو نوع تبادل نیاز داریم و باید در زمینه آنها سرمایه گذاری کنیم.

برنامه تبادل 2.0 روشی است که ما از طریق آن فن آوری های پیشرفته را با شیوه های سنتی ترکیب می کنیم، و بدین ترتیب می توانیم دامنه نفوذ دیپلماسی خود را افزایش دهیم. من این رویکرد را "برنامه برد- برد 2.0" می نامم.

حقیقت این است که ما نمی توانیم این کار را انجام ندهیم. هر روز تعداد بیشتری از مردم با استفاده از رسانه های اجتماعی، به عنوان ابزاری اصلی، با یکدیگر گفتگو می کنند، فعالیت های بازرگانی و سرمایه گذاری می کنند، با یکدیگر در ارتباط هستند و اقداماتی جدی و تاثیرگذار را انجام می دهند. کنفرانس از راه دور و تماس های ویدیویی از طریق اسکایپ بین دوستان و یا شرکای بازرگانی تبدیل به امری رایج در سطح جهان شده است. و هم اکنون شش میلیارد گوشی تلفن همراه در جهان مورد استفاده قرار می گیرد.

اگر ما به این عرصه پویا نپیوندیم، راهکارهای ارتباطی خود را از دست خواهیم داد. و مهم تر از آن، فرصت کمک به تعداد بیشتری از شهروندان برای تقویت جایگاه خود و حمایت از آرمان های مثبت، سازنده و – بله – صلح آمیز آنها را نیز از دست می دهیم.

ما با استفاده از رسانه های اجتماعی می توانیم تاثیر و کیفیت دیپلماسی عمومی خود در تمامی نقاط را تقویت کنیم. و همچنین می توانیم با مردمی که بیشترین نیاز را به دیپلماسی عمومی ما دارند، ارتباط برقرار کنیم. منظور من کسانی است که به علت مشکلات جغرافیایی و یا محدودیت های سیاسی تحت فشار هستند.

بسیاری از افراد در نقاط مختلف جهان مشتاقانه خواستار برقراری ارتباط با دیگران هستند. اما ما به هیچ عنوان نمی توانیم حتی با بخش کوچکی از آنها ارتباط مستقیم برقرار کنیم. فن آوری ارتباط مجازی به ما این توانایی را می دهد تا فرصت های برقراری ارتباط را به طور چشمگیری افزایش دهیم.

ما با استفاده از این فن آوری ها می توانیم این ارتباطات را ایجاد کنیم. و می توانیم به تعداد بیشتری از انسان ها کمک کنیم تا در شکل دادن به آینده خود نقش داشته باشند؛ آنها می توانند زبان انگلیسی را بیاموزند، توانمندی های سازمان غیردولتی خود برای استفاده از رسانه های اجتماعی را تقویت کنند، در برنامه های تبادل آموزشی مشارکت کنند، و یا با اشخاص و سازمان های مهمی در سرتاسر جهان ارتباط داشته باشند.

برنامه تبادل 2.0 همچنین در راستای دیپلماسی عمومی ما نیز است، زیرا می تواند به ما کمک کند تا روابط خود را حفظ کنیم. تبادل 2.0 می تواند سبب مشارکت مردم در برنامه های ما شود. و مدت ها پس از اتمام مشارکت آنها در این برنامه ها نیز ما می توانیم با استفاده از تبادل 2.0 با آنها به عنوان فارغ التحصیلان برنامه های خود ارتباط برقرار کنیم. آنها می توانند با ما و با یکدیگر در ارتباط باشند. آنها می توانند در زمینه برنامه های آینده همکاری کنند.

هرچه ما با مردم بیشتری ارتباط برقرار کنیم تا بتوانند تبدیل به انسان هایی سازنده تر شده و به آرمان های خود جامه عمل بپوشانند، احتمال آنکه آنها در آینده در راستای هدف مشترک دستیابی به صلح و رفاه تلاش کنند، افزایش می یابد. و همچنین احتمال آنکه آنها فضایی مناسب جهت سرمایه گذاری و بازرگانی را ایجاد کنند نیز افزایش می یابد.

و ما نیز بدین ترتیب قادر به پیشبرد منافع امنیت ملی خود خواهیم بود.

ما تا کنون اقدامات زیادی را در راستای برقراری ارتباط از طریق فن آوری های ارتباطی انجام داده ایم. ارتباطات جهانی و برنامه های تبادل ما بیش از ده سال است که از همکاری های مختلف در چهارچوب ارتباطات آنلاین بین دانشجویان، مربیان و رهبران سازمان های جوانان حمایت می کند. از سال 2004 تا کنون بیش از 60.000 آموزگار در بیش از یکصد کشور جهان از مزایای برنامه ما در زمینه ارائه کمک هزینه به آموزگاران آنلاین بهره مند شده اند. این برنامه دربرگیرنده کلاس هایی نوآورانه و آنلاین در مقطع کارشناسی است.

به تازگی نیز ما برنامه های تبادل را در حاشیه اجلاس و رویدادهای بزرگتر، شامل اجلاس جهانی برندگان جایزه نوبل در شیکاگو، اجرا کرده ایم. ما طی این اجلاس، امکان ارتباط بین دانش آموزان دبیرستان لینکلن پارک در شیکاگو را با جوانانی از الجزایر، غنا، پرو و زیمبابوه ایجاد کردیم.

در عرصه عملی نیز سفارتخانه های ما در حال استفاده از فن آوری های جدید و ایجاد ارتباط بین گروه های مختلف در فضای مجازی هستند.

به عنوان مثال، در منطقه قفقاز، سفارتخانه های ما – با بهره مندی از آموزش و حمایت اداره برنامه های اطلاعات بین المللی ما – با استفاده از فضای مجازی امکان ارتباط بین دانشجویان در ارمنستان، آذربایجان و گرجستان را فراهم می کنند تا بتوانند در مورد تجربیات آمریکا در زمینه دموکراسی با یکدیگر گفتگو کنند. این امر سبب گسترش دامنه ارتباطی و افزایش تاثیر ما در منطقه ای می شود که تاریخ آن سرشار از درگیری های مسلحانه و بی اعتمادی های فرهنگی بوده است.

با این حال، ما تلاش می کنیم تا اقدامات بیشتری را انجام دهیم. من امروز مفتخرم که اعلام کنم ما یک تیم تبادل مجازی جدید را در وزارت امور خارجه ایجاد کرده ایم. ما این تیم را واحد تبادل مجازی می نامیم. ما با ترکیب جنبه های مجازی در تمامی برنامه های ECA، در حال گسترش دامنه نفوذ و میزان توانمندی های خود هستیم.

و از این طریق ما خواهیم توانست راهکارهای ارتباطی جدیدی بین جوانان در ایالات متحده و جوانان سایر کشورهای جهان ایجاد کنیم. بدون این فن آوری ما هیچگاه نمی توانستیم امکان این گفتگوها – و یا ایجاد این شبکه ها – را فراهم آوریم.

ما در ماه آینده میزبانی از یک نمایشگاه مجازی دانشکده ها را برای یک بازه زمانی 24 ساعته بر عهده خواهیم داشت. این یکی از بزرگترین نمایشگاه های مجازی جهان به شمار می رود و در حدود 200 دانشکده و دانشگاه در آن دارای غرفه هایی مجازی خواهند بود.

ایده اصلی، مشارکت گسترده دانشکده ها و دانشگاه های مختلف است، تا بدین ترتیب آن دسته از دانشکده ها و دانشگاه هایی که دارای منابعی کمتر هستند، بتوانند میزان ثبت نام دانشجویان خارجی خود را افزایش دهند. این نمایشگاه همچنین سبب افزایش میزان دسترسی به اطلاعات در زمینه تحصیل در ایالات متحده خواهد شد، و ارتباط بین مشاوران آموزشی و دانشجویانی که در آمریکا تحصیل می کنند را نیز افزایش می دهد.

وزارت امور خارجه به تازگی دوره های اردوی فن آوری برای جوانان را آغاز کرده است تا بدین ترتیب امکان ارتباط جوانان در سرتاسر جهان با استفاده از شبکه های دیجیتال را فراهم کند. این یکی از جالب ترین جنبه های برنامه کاری وزیر کلینتون برای قرن بیست و یکم به شمار می رود و نشان دهنده تعهد ما نسبت به حفظ و ادامه ارتباطمان با فارغ التحصیلان برنامه های تبادل ما به شمار می رود.

تا کنون ما سه اردوی فن آوری برای جوانان را برگزار کرده ایم. iEARN، یکی از شرکای ما که در این جلسه نیز حضور دارد، به ما در برگزاری اردوی فن آوری برای جوانان در بنگلادش و پاکستان کمک کرد که این اردوها تا حد بسیار زیادی موفقیت آمیز بوده است. ما طی سه اردوی نخست فن آوری برای جوانان با بیش از 90 فارغ التحصیل برنامه YES – برنامه کندی- لوگار برای تحصیل و تبادل جوانان – در ارتباط بوده ایم.

اما امروز من نمی خواهم تا در مورد برنامه های ما توضیحات بیشتری را ارائه دهم. بلکه مایلم شما را مورد خطاب قرار دهم. شراکت و همکاری با اشخاص و سازمان هایی در بخش های دولتی، خصوصی و غیرانتفاعی، نقشی اساسی در موفقیت و تاثیرگذاری برنامه های تبادل مجازی دولتی دارد. اشخاصی مانند شما که می توانند استعدادها، دارایی ها و منابع متعدد و گوناگونی را به مقابله با چالش های مشترک و یکسان پیش روی ما اختصاص دهند.

به عنوان مثال، امروز لوکاس ولچ نیز برای شما سخنرانی خواهد کرد. سازمان او به نام Soliya با همکاری با iEARN و گروه Global Nomads، ائتلاف تبادل 2.0 را ایجاد کرده اند. آنها با برنامه هایی مانند Connect تلاش می کنند تا تبادل مجازی را تبدیل به قدرتی جدی در قرن بیست و یکم کنند.

در اوایل ماه جاری نیز وزارت امور خارجه با همکاری شرکای خود طرحی به نام GIST – که مخفف نوآوری جهانی از طریق علم و فن آوری است – را آغاز کرد.

ما با CRDF Global، یک سازمان غیرانتفاعی نیمه دولتی- نیمه خصوصی که در راستای توسعه کارآفرینی مبتنی بر فن آوری در سرتاسر جهان فعالیت می کند، سفارت ایالات متحده در پاکستان، و شورای فعالیت های بازرگانی MIT در پاکستان همکاری کردیم. ما یک کنفرانس ویدیویی را ایجاد کردیم که امکان ارتباط بین 500 کارآفرین پاکستانی با مشاوران و بازرگانان در سرتاسر پاکستان را فراهم می کرد.

بدون کمک این شرکا و بهره مندی از فن آوری های ارتباطاتی، ما هرگز نمی توانستیم این افراد که به طور گسترده ای پراکنده بودند را گرد یکدیگر جمع کنیم.

تنها الگوهای معدودی وجود دارد که ما می توانیم از آنها استفاده کنیم. ما باید برای تصور و تحقق بخشیدن به امکاناتی که پیش روی ما قرار دارد، با یکدیگر همکاری کنیم. نتایج این همکاری ها بسیار آشکار هستند: ما روش هایی برای کمک به تعداد بیشتری از مردم – خصوصاً جوانان – خواهیم یافت، نیازهای آنها را برآورده خواهیم ساخت، مشکلات پیش روی آنها را حل خواهیم کرد، و شهروندانی سودمند برای جامعه ایجاد خواهیم کرد. این نتیجه ای است که همگی ما آن را تحسین می کنیم.

من به نمایندگی از تمامی همکارانم در وزارت امور خارجه در انتظار ارتباط با شما برای همکاری و افزایش دامنه نفوذ و تاثیر برنامه های تبادل مجازی هستم. من اطمینان دارم که ما با حمایت های شما می توانیم به این هدف دست یابیم – و این کار را نیز خواهیم کرد.

/ 0 نظر / 13 بازدید